یک سال، یک بهار: روز صد و شصت و چهارم

آدمهای بزرگ برای خودشان، چه بعنوان یک فرد و چه بعنوان بخشی از یک گروه کوچک اعتبار اجتماعی ایجاد میکنند، یک جور برند خاص انسانی. چنین انسانهایی در نقشهای مختلف، چه انسانی منفرد، همسر یا دوست و همنشین، احترام برمی انگیزند؛ هم برای خودشان و هم آنها که مخاطبان آشنایند. انگار بخشی از رسالت آدمیزاد است که فارغ از نقش و تعدد مخاطبان و تاثیرپذیری محیط، بهترین خودش باشد؛ حس احترام بیافریند و چگونه لذت بردن از حضور و خود و دیگران را تمرین کند.

بید و مجنون...