یک سال، یک بهار: روز صد و شصت و نهم

آدم که ضعفهای خودش را نشناسد، هر یادگیریاش انگار نوعی خودفریبی است. پرده خوشطرحی است که ناداشتهها را میپوشاند و ذهن را درگیر رنگهای تازه میکند. شاید اینگونه از خودش فرار میکند تا تنها مخاطبی ساده برای خودش باشد.